Situata (para terapisë)
• Fëmija paraqiste stereotipi të theksuara motorike, veçanërisht në duar, që e pengonin të angazhohej me objekte apo lodra.
• Nuk arrinte të qëndronte i ulur në karrige dhe shmangte kontaktin me sy.
• Mungesa e përqendrimit e bënte të vështirë ndjekjen e çdo aktiviteti apo udhëzimi.
Ndikimi në jetën e fëmijës
• Vështirësitë në vetërregullim dhe përqendrim ndikonin drejtpërdrejt në përfshirjen e tij në aktivitete edukative dhe sociale.
• Çdo përpjekje për strukturim apo angazhim shoqërohej me shpërqendrim të menjëhershëm.
• Kjo krijonte sfida të vazhdueshme si për familjen, ashtu edhe për mjediset edukative.
A mund të zhvillojë një fëmijë përqendrim dhe vetërregullim, edhe kur fillimisht duket e pamundur?
Terapia Çelësi i Mirëqenies Mendore
Ndërhyrja
• U zbatua një program i strukturuar terapeutik, i fokusuar në reduktimin e stereotipive dhe rritjen e përqendrimit.
• Përmes teknikave të përshtatura ABA, u punua në zhvillimin e tolerancës ndaj qëndrimit ulur, kontaktit me sy dhe ndjekjes së udhëzimeve.
• Procesi u ndërtua gradualisht, me konsistencë dhe përforcim pozitiv.
Ndryshimi
• Fillimisht arriti të qëndrojë i ulur për periudha të shkurtra.
• Më pas filloi të angazhohej me lodra dhe aktivitete të drejtuara.
• Sot, ndjek me rregull programet terapeutike dhe udhëzimet në kopsht, pa refuzim dhe me përqendrim të qëndrueshëm.
Nëse po përjetoni diçka të ngjashme,
nuk jeni vetëm.
Mbështetja profesionale mund të bëjë diferencën.
